تبليغاتX
زخم گلادﻳاتور

زخم گلادﻳاتور

ترانه

عاشقانه

 

به هم زدیم مث دو جفت کبوتر عاشق وتنها

به هم زدیم تا بمونیم برای هم تا صبح فردا

 

تو این غروب سرخ وداغ چشامون ازهم دیگه دید

یه برقی از نگاهمون، یه خنده از لبت چشـــــــــید

 

بال من و پر ِ تو بود پر ِ من و بال شما

به هم زدیم یکی شدیم با هم می رفتیم اون بالا

 

سینه به سینه هم نفس رها شدیم از همه کس

به هم زدیم تا بخوونیم ترانه های بی قفس

 

از آسمون گذشتیم و رها شدیم از این زمین

بوسه به خورشید می زدیم ،ماه و نشستیم به کمین

 

سهم کوچیک من و تو نه این زمین خاکیه

نه آسمون پر غبار نه کهکشون تاریکیه

 

همین که خورشید خونمون باشه  کفایت می کنه

به آسمون بی غبار دوباره عادت می کنه

 

دوباره عادت می کنه به لمس دستای نسیم

به فتح بوسه هامون و به اینکه عاشق همیم

 

 

 

راستش معذرت .

از اینکه تنبل شدم .دارم نا امیدتون می کنم نه

با یه کار قدیمی -قبل از آشنایی من با شماس -با شما هستم 

 ببخشید که یه کم سطحش پایینه

 

 

مادرم

همه ی ذهنم و ...

واسش دعا کنین

+ نوشته شده در  هشتم فروردین 1385ساعت 17:51  توسط داوود شبانکاره  |