قبل از هر چیزی ادامه مطلب :
نخ خورشید
یه طنابه توی میدون با یه عالمه دلاور
صف به صف شونه به شونه همه جنگل تناور
یکی مثل ما ستاره اونا هم ماه ِ تو میدون
آسمون خونه ی بازی زمینم شاهد قانون
دریا بازیچه ی ما بود چشامون خیره به خورشید
عکس آفتاب و توی آب می شد از فاصله ها دید
ما می خواستیم که بمیریم اما فردا مال ما شه
روی سینه ی ستاره خورشید طلایی جاشه
توی گیجی تو هیاهو یه دفه گفتن شروعه
بکشین تا مرز مردن راه شب رو به طلوعه
کمر خم طـــناب و ما سـتاره ها کشـــــیدیم
لحظه ها سرگیجه داشتن ما به طوفان می رسیدیم
دریا بدقلقی می کرد ماه لجباز اونو می برد
گاهی وقتا یه ستاره به زمین خاکی می خورد
تو شلوغی تو تلاطم چشامون هیچی نمی دید
گوشامون حتا صدای نعره هامون و نمی شنید
نعره هامون توی میدون سقف آسمونو می شکافت
دسـتامون آبی آبو رج به رج خاطـره می بافــت
بین این همه ستاره توی کهکشون بازی
یکی توی گوشمون گفت نکنه یه وقت ببازی
پاهامون چفت زمین و سایه پشت قد ما شد
ما طلسم و می شکستیم دریا روی مد ما شد
۱۰ ستاره ۱۰ تا ماهو روی شونه شون کشیدن
مرز آسمون شکست و خورشیدا به ما رسیدن
چقد طولانی شد نفس خودمم برید
ادامه مطلب
