: اولین گام تو نوشتن خود نوشتنه .
این تنها چیزیه که از اون فیلم یادم می یاد ولی وسوسه ی نوشتن تو دفترای نیمه تموم تو رو از نوشتن دور می کنه وقتی هیچ دفتر نیمه تمومی نباشه .همیشه همینطوره؟ شایدم دفترا وقتی که ذهن تو راکده می رن و یه جا قایم می شن تا تو نتونی باز لذت نوشتن رو تجربه کنی البته این لذت دو چندان می شه وقتی که دفترکهنه هم باشه والبته لزوما نیمه . هرچند فرقی نمی کنه چه تو اونا رو پیدا نکنی چه اونا قایم شده باشن قورباغه بی غذا می مونه چه پشه ها قایم شده باشن چه اون فکر کنه که تموم پشه های برکه رو خورده .فکرشو کنین قورباغه نتونه برای مدتی زبونشو دراز کنه خب اون کم کم مهارت های زیادی رو از دست می ده و دیگه فرقی نمی کنه که اون کجا زندگی می کنه و یا حتا اینکه اون تو آبگیر ولجن زاره که شاعرانه گی ش گل می کنه بهر حال اون ممکنه آواز خوندنم یادش بره وقتی که میمیره.
من گرسنه ام و وسوسه منو رها نمی کنه
