من صاف وایسادم رو سرگیجه های زمین مث اشکهای مارادونا تو ایتالیا ،تو مکزیکوسیتی ، خنده های پله تو آمریکا .
صادقانه ترین کله زیدان توی ادوار جام جهانی پر قدرت و با تمام وجود به یاد انسانیت از دست رفته شادمانه تر از هد های فینال ۹۸
من نوزاد به به تو ام توی خوشحالی پس از گل
استقبال سرد برزیل از قهرمانی بدون هیجان
چشمهای باجو ام آنطرف پنالتی های از دست رفته
من روی اراده ی خدا وایسادم وقتی که تصمیم گرفت تختی و قهرمان ملی کنه رضازاده رو مشاور املاک رابینسون. کلمنته رو ،رو دوست داشتن نوه هاش توی ورزشگاه بدون دستشویی تنها بذاره و دایی بشه سرمربی ایران .
من رکیک ترین شعر های نخوانده ی جهانم در ادامه ی بذله گویی های یک مربی
اینکه : شمسی خانم گفت چی گفت در گوش من گفت چی ...
بچه های ما قلب شیر دارن وقتی تمام نا داوری ها به نفع اونا تموم میشه و یه خورده سازمان داری تیمو از دست می دن و قتی که تمرکز مودبانه ای ندارن روی تکل هایی که می تونه شکم حریف و پاره کنه ،چشم های یه سرباز و کور.
هنوز سه هفته ی دیگه مونده تا نفتی ها سلم سهیلوشون تبدیل به عزا بشه
شایدم نشه
هنوز مونده تا بدونی فوتبال یعنی چه
---------------------------------------------------------
پانوشت :عکس بالاییه من نیستم
