داركوب
به من نك مي زني امشب به من كه سرد و خاموشم
مني كه برگ و بارم رو به باد هرزه مي فروشم
به من نك مي زني امشب تن تلخم پر بوسه
عـقـيم صـورتم بي لب سـپيـدار تو مايوسـه
تو گوشم زمزمه كردي ، به اين شهوت اميدي نيس
تو مي دوني نمي تونم آخه حرف جديدي نيس
من اينجا رو تن جنگل به ميخ بوسه مصلوبم
تواين اعدام هرلحظه هزارون دفعه جون مي دم
مي خواي(بیا) آغوشمو واكن مي خواي(بیا) لونه بساز امشـب
ببوس اين قلب چوبي رو، طپش هاي تن بي تب
تنم رو زير و رو كردي به بوسه غرق خونم كن
برقص و تو طواف من تو درگير جنونم كن
توي اين رابطه تنها پراز حسرت پراز بوسه
تو اين تكرار بي فردا سپيدار تو مي پوسه
پراز پاهاي سردر گم تو خاك جنگل ويرون
پر از دستاي خشكيده تو اوج آسمون مدفون
پر از تنهايي و رخوت پر تكرار بيهوده
حريص صحبتم اما پر بغضي كه فرسوده
تو آزادي پر شهوت من اما بد زمين گيرم
به من نك مي زني و من تو داغ بوسه ميميرم
1 : خوش زندگي دم به دم كمتر مي شه برام .
نبودم تو اين مدت رابطه مستقيم داره با همين مطلب
اميدوارم اينقدركم نشه كه نه تنها شما بلكه خودمم يادم بره
(اين 20وچند ساله چي كار مي كرديم يعني خوش مي گذرونديم!? )
2 : پراكندگي زواياي كار شايد به دليل سفيد شدن ذهنم تو جريانات اخير ِ
3 : كاش مي شد به هيچ چيز فكر نكرد حداقل برا چن دقيقه
4 : ازتاثيرات بالارفتن تعرفه برق و سهميه بندي بنزين تو جنوب
* خفه شدن نيمي از مردم تو ماشيناشون --> كولر ماشينا خاموش !
* بالارفتن مصرف زيپ ( اين يكي محدوديت منطقه اي نداره )
۵ : ملی پوش بازنده از آن ما
