زخم گلادﻳاتور

سلوک در دمای 50درجه

shap — Mon, 30 Jun 2008 16:45:18 GMT

ایران یا شعب ابی طالب در مقیاس جهانی

از این تیتر یه جمله . آیا اگه دو گزینه مسکن و غذا رو،

روزی از ذهن ما پاک کنن ما یاد گرفتیم به چیزای دیگه هم فکرکنیم ؟

1 ) دو ماهه که چایی مو تلخ می خورم اما تو که نیستی

2 ) همسایه مون آدم معتقدیه

همسایه مون داره دیوار خونه شو بالا می بره

همسایه مون خونه شو خراب کرده بود

حالا داره درستش می کنه !!!

3 ) تابستون لعنتی باز هم رسید .

4 ) هر کجا هستم باشم ...

آسمان همین رنگ است .

5 ) خشک و سوزنده .ساعت 4 بعد از ظهر، تش بادهای موسمی .

سواری با موتور،توفیق اجباری ! از دمای 50 درجه لذت ببر

وقتی کاری نمی تونی بکنی .دست گرم تابستون زیر پوستت رد می شه

نوازشت می کنه و تو مسخ می شی .دلت می خواد تو این وضعیت جدید بخوابی .

تمام پوستت ملتهب شده سرخ شدیودرست تو همین لحظه اس که گرما مفهوم خودشو

از دست می ده انگار تمام قوانین قراردادی بشر ،تمام اون دانش نسبی

به هم می ریزه .بدنت لمس شده انگار جزیی از طبیعت شدی

انگار فرقی بین تو درخت و باد نیست

انگار...

و ترانه

جنگ و صلح از قماش همدیگه ان بی تفاوتی مث خاکه

که رو چشمای مرده می پاشن گریه هم قد خنده بی باکه

مرگ پرواز بی پر و باله که رو تابوت شکل فردا شی

از خودت ارتفاع بگیری و از سقوطت بلند تر باشی

جرئت خام پس زدن باشی غرق وضعیت نگاهی نو

ترس چیزی شبیه باروته ش ر م کود ن تر ین گناه تو

درک شیرین اتفاقی خوش وسط لمس تلخی و تیزی

من شبیخون بدون آتش بس بوسه فتح بدون خونریزی

آرزو ها بزرگتر می شن همنفس با حقیقت موجود

فاجعه داد می زنه وقتی رد شی از من منی که خون آلود

لایه لایه وسیعتر می شم تو ولی دور دور تر می شی

من شبیه خودم ، ب ز ر گ ت ر اما لعنتی کور کورتر می شی

نه نمی شه نمی شه باور کن عشق و نفرت خلاف هم باشن

بی تفاوتی مث خاکه که رو چشمای مرده می پ ا ش ن

پانوشت

*من هنوز به آینده امیدوارم

** همسایه مون خونه اش تموم شد

ساده مث ...

shap — Tue, 17 Jun 2008 03:42:18 GMT

چیزی که منو اذیت می کرد یه موضوعی بود که برا همه مهم نبود چه چیز می تونست سعیدو اینقدراذیت کنه که اون به راحتی از همه چیز بگذره .اون دقیقا از همه چی گذشته بود حتا از شعراش، از کتاباش، از نوشته هاش، از چیزایی که مدتها براشون جنگیده بود، هر چیزی که اونو به اینجا وصل می کرد. اینو وقتی درک می کنی که حتا وقتی اومده بود مدارکش رو ببره زمین گیر نشد .این همه نتونست تحریکش کنه به موندن اینگار این وسوسه کمتر از اونی بود که ...

چه چیزی می تونست اونو اینقدر دور کنه ،از تمام چیزهاش ،از همه ی دارایی اش، از ما ،از

واین سوال که شاید اون از اول همینطور بوده و من اونو نمی شناختم .این جمله خیلی چیزا رو تو خودش رشد می ده و یه چیزایی رو تو ذهن تو بزرگ می کنه .مسیر هایی که تو رو به جا های ناشناخته ای می برن و کنترلی رو شون نداری .اونا هستن که تو رو می برن و تو ، تو ، می ترسی .

از اینکه این همه مدت در کنار کسی زندگی می کردی که هیچ شناختی ازش نداشتی . می رسی به جایی که به همه چی شک می کنی واین فکر لعنتی که تمام اون چیزایی که فک می کردی درسته درست نیس ، واین مغزتو منفجر می کنه ذهنتو می جوئه .داغونت می کنه تنهاییاتو اشغال می کنه و تو می ترسی که تنها باشی و باز این چیزا سراغت بیاد .

...

· قسمتی از داستان بلند بدون اسم من

· دیالوگ ها درمورد شخصیت اصلی داستان

ما به ناداوری باختیم

shap — Sun, 11 May 2008 04:11:18 GMT

من صاف وایسادم رو سرگیجه های زمین مث اشکهای مارادونا تو ایتالیا ،تو مکزیکوسیتی ، خنده های پله تو آمریکا .

صادقانه ترین کله زیدان توی ادوار جام جهانی پر قدرت و با تمام وجود به یاد انسانیت از دست رفته شادمانه تر از هد های فینال ۹۸

من نوزاد به به تو ام توی خوشحالی پس از گل

استقبال سرد برزیل از قهرمانی بدون هیجان

چشمهای باجو ام آنطرف پنالتی های از دست رفته

من روی اراده ی خدا وایسادم وقتی که تصمیم گرفت تختی و قهرمان ملی کنه رضازاده رو مشاور املاک رابینسون. کلمنته رو ،رو دوست داشتن نوه هاش توی ورزشگاه بدون دستشویی تنها بذاره و دایی بشه سرمربی ایران .

من رکیک ترین شعر های نخوانده ی جهانم در ادامه ی بذله گویی های یک مربی

اینکه : شمسی خانم گفت چی گفت در گوش من گفت چی ...

بچه های ما قلب شیر دارن وقتی تمام نا داوری ها به نفع اونا تموم میشه و یه خورده سازمان داری تیمو از دست می دن و قتی که تمرکز مودبانه ای ندارن روی تکل هایی که می تونه شکم حریف و پاره کنه ،چشم های یه سرباز و کور.

هنوز سه هفته ی دیگه مونده تا نفتی ها سلم سهیلوشون تبدیل به عزا بشه

شایدم نشه

هنوز مونده تا بدونی فوتبال یعنی چه

---------------------------------------------------------

پانوشت :عکس بالاییه من نیستم

تصعید

shap — Sun, 24 Feb 2008 08:33:18 GMT

۱ ) نبودم حالا هم کمی تا قسمتی هستم پس منو ببخشین

مطمئن باشید دونه دونه سراغتون میام

۲ ) به من میگن قهرمان کارهای ناتمام مرد خراب کردن سوژه های بکر ((:

۳ ) فکر کنین من اولین کارمه آخه طی چند مرحله برون روی هر چی داشتم و ...

امان از دست بیزاکودیل و فروزماید

تصعید

این کله پر از برفکه بزن کانال بالاتر خوابش پر از بختکه تن سلول خاکستر

بزن کانال بالاتر که اینجا معصیت داره ته این جمجمه سدی به نادونی دیوار^۱

همش تصویر تکراری صدای وحشی خش خش پر مرزای نک تیزی که جون می گیره با خط کش

مث گوشی اشغالی به بوق ممتدش مومن مث ذهنی که وامونده تو منطق های نا ممکن

نگو مغزت هنو لیزه نگو حرفامو ترسیدی نگو سر خوردی از فهم بلوغ غسل تعمیدی

بزن کانال بالاتر نگو که غرق کابوسی زبون وا کن اگه حتی بشه فحشای ناموسی

مث شلیک فریادی رها شو رو تن کوچه حبابی شو که چشماشو به سقف آسمون دوخته

بذار این ذهن فرسوده تو فکر نو شدن باشه ببین می شه گره هامون تو بی دندونی ام واشه

اگه این جمجه قد یه فنجون آسمون داره

بزن کانال بالاتر نگو که ...

۱ ) که اینجا توده ی بدخیم ویار مغز بیمار

* ۵ اسفند تولدم مبارک

وقتی هیچ دفتر نویی تو رو تحریک نمی کنه و هیچ چیز کهنه ای نیست

shap — Sun, 07 Oct 2007 08:54:18 GMT

: اولین گام تو نوشتن خود نوشتنه .

این تنها چیزیه که از اون فیلم یادم می یاد ولی وسوسه ی نوشتن تو دفترای نیمه تموم تو رو از نوشتن دور می کنه وقتی هیچ دفتر نیمه تمومی نباشه .همیشه همینطوره؟ شایدم دفترا وقتی که ذهن تو راکده می رن و یه جا قایم می شن تا تو نتونی باز لذت نوشتن رو تجربه کنی البته این لذت دو چندان می شه وقتی که دفترکهنه هم باشه والبته لزوما نیمه . هرچند فرقی نمی کنه چه تو اونا رو پیدا نکنی چه اونا قایم شده باشن قورباغه بی غذا می مونه چه پشه ها قایم شده باشن چه اون فکر کنه که تموم پشه های برکه رو خورده .فکرشو کنین قورباغه نتونه برای مدتی زبونشو دراز کنه خب اون کم کم مهارت های زیادی رو از دست می ده و دیگه فرقی نمی کنه که اون کجا زندگی می کنه و یا حتا اینکه اون تو آبگیر ولجن زاره که شاعرانه گی ش گل می کنه بهر حال اون ممکنه آواز خوندنم یادش بره وقتی که میمیره.

من گرسنه ام و وسوسه منو رها نمی کنه

دارکوب

shap — Tue, 10 Jul 2007 03:30:18 GMT

داركوب

به من نك مي زني امشب به من كه سرد و خاموشم

مني كه برگ و بارم رو به باد هرزه مي فروشم

به من نك مي زني امشب تن تلخم پر بوسه

عـقـيم صـورتم بي لب سـپيـدار تو مايوسـه

تو گوشم زمزمه كردي ، به اين شهوت اميدي نيس

تو مي دوني نمي تونم آخه حرف جديدي نيس

من اينجا رو تن جنگل به ميخ بوسه مصلوبم

تواين اعدام هرلحظه هزارون دفعه جون مي دم

مي خواي(بیا) آغوشمو واكن مي خواي(بیا) لونه بساز امشـب

ببوس اين قلب چوبي رو، طپش هاي تن بي تب

تنم رو زير و رو كردي به بوسه غرق خونم كن

برقص و تو طواف من تو درگير جنونم كن

توي اين رابطه تنها پراز حسرت پراز بوسه

تو اين تكرار بي فردا سپيدار تو مي پوسه

پراز پاهاي سردر گم تو خاك جنگل ويرون

پر از دستاي خشكيده تو اوج آسمون مدفون

پر از تنهايي و رخوت پر تكرار بيهوده

حريص صحبتم اما پر بغضي كه فرسوده

تو آزادي پر شهوت من اما بد زمين گيرم

به من نك مي زني و من تو داغ بوسه ميميرم

1 : خوش زندگي دم به دم كمتر مي شه برام .

نبودم تو اين مدت رابطه مستقيم داره با همين مطلب

اميدوارم اينقدركم نشه كه نه تنها شما بلكه خودمم يادم بره

(اين 20وچند ساله چي كار مي كرديم يعني خوش مي گذرونديم!? )

2 : پراكندگي زواياي كار شايد به دليل سفيد شدن ذهنم تو جريانات اخير ِ

3 : كاش مي شد به هيچ چيز فكر نكرد حداقل برا چن دقيقه

4 : ازتاثيرات بالارفتن تعرفه برق و سهميه بندي بنزين تو جنوب

* سكته

* خفه شدن نيمي از مردم تو ماشيناشون --> كولر ماشينا خاموش !

* بالارفتن مصرف زيپ ( اين يكي محدوديت منطقه اي نداره )

۵ : ملی پوش بازنده از آن ما

نخ خورشید

shap — Sat, 28 Apr 2007 06:52:18 GMT

سلام

قبل از هر چیزی ادامه مطلب :

نخ خورشید

یه طنابه توی میدون با یه عالمه دلاور

صف به صف شونه به شونه همه جنگل تناور

یکی مثل ما ستاره اونا هم ماه ِ تو میدون

آسمون خونه ی بازی زمینم شاهد قانون

دریا بازیچه ی ما بود چشامون خیره به خورشید

عکس آفتاب و توی آب می شد از فاصله ها دید

ما می خواستیم که بمیریم اما فردا مال ما شه

روی سینه ی ستاره خورشید طلایی جاشه

توی گیجی تو هیاهو یه دفه گفتن شروعه

بکشین تا مرز مردن راه شب رو به طلوعه

کمر خم طـــناب و ما سـتاره ها کشـــــیدیم

لحظه ها سرگیجه داشتن ما به طوفان می رسیدیم

دریا بدقلقی می کرد ماه لجباز اونو می برد

گاهی وقتا یه ستاره به زمین خاکی می خورد

تو شلوغی تو تلاطم چشامون هیچی نمی دید

گوشامون حتا صدای نعره هامون و نمی شنید

نعره هامون توی میدون سقف آسمونو می شکافت

دسـتامون آبی آبو رج به رج خاطـره می بافــت

بین این همه ستاره توی کهکشون بازی

یکی توی گوشمون گفت نکنه یه وقت ببازی

پاهامون چفت زمین و سایه پشت قد ما شد

ما طلسم و می شکستیم دریا روی مد ما شد

۱۰ ستاره ۱۰ تا ماهو روی شونه شون کشیدن

مرز آسمون شکست و خورشیدا به ما رسیدن

چقد طولانی شد نفس خودمم برید

تهوع 2 (سرباز)

shap — Sat, 17 Mar 2007 03:15:18 GMT

سلام

قبل از هر چيز اين آخرين پستم تو اين روزاي اين سال بده پس عيد همه تون مبارك

توي يه بازه زماني چقدر از دوستان خويشان و هنرمندان رو از دست داديم

بابك بيات ، رسول ملاقلي پور ، ناصر عبدالهي و خيلي هاي ديگه

بگذريم . اي جماعت از قديم و نديم شنيديم كه مي گن شعرا و ادبا و اصولا اهالي صنايع مستظرفه

از طبع لطيف و روحي ظريف برخوردارند تا جايي كه سهراب عليه السلام مي فرمان :

به سراغ من اگر مي آييد نرم و آهسته بياييد مبادا كه ترك بردارد چيني نازك تنهايي من

خب پس اين چه برنامه ايست كه بر سرمن مي آورند .اصلا چه كسي گفته خانه تكاني را من به تنهايي

آن هم كي مني كه از طبع لطيف و روحي ظريف برخوردارم !!! انجام دهم

البت تنهاي تنها هم كه نه ولي

ركورد 16 پتو تو 4 روز (دارم فقط پتو هاشو مي گم ) شستن كم چيزي نيستا ،

بايد تو گينس بنويسنش

در مورد اسم اين كار هنوز هم شك دارم

تاثیر آفتاب . من اینقدهاخمو نیستم

تهوع ۲ (سرباز )

تن لرزه هاي من در لحظه اي كه تو باور نمي كني حرفات خنجره عين حقيقته

مي خشكه آسمون تو چشم كور اين ثانيه هاي بد سيلي اين تفنگ روي شقيقته

من هم مقصرم اما نه بيشتر اقرار مي كنم اما نه پيشتر

زل مي زني به من چشمات مرده نيست

لبهاي گرگ تو تشنه به خون كيست !

زل مي زني به من آره منم ببين

آلوده و نجس اين تكه از زمين

من هم مقصرم اين حق تو نبود

دستام غرق خون دستام مضطرب

خيره به صورت اين مرد ملتهب

دستام قه قه و دستام هق هقه

دستام نه نه اون دستاي سابقه

ديوونه پر طپش تب كرده بي پناه

تو بهت زايش اين آخرين گناه

ترسيده طفلكي دستام گنگ و لال

خون خورده ي كثيف مكروه يا حلال ؟

من هم مقصرم

نگو قانون من كوره

نگو دستام مغروره

نگو باور نمي كردي

كه اين سرباز مجبوره

آخه حرفاشون...